Zomerstop

Nog één enkele dag genieten en dan is het weer voorbij met de pret. Vrijdag begint de wekelijkse ellende van de voetbalcompetitie alweer. Niet meer lekker niksdoen op vrijdagen, al helemaal niet meer lekker gaan dansen, hele weekends last van mijn stem en wat te denken van de maandagochtenden met de cynische collega's op het werk? Dit seizoen begint het gelijk goed. Ik mag helemaal naar Leeuwarden gaan rijden. Nee... Van mij mag die zomerstop nog wel een paar maandjes duren!

Misschien komt het wel omdat ik echt niet het idee heb dat het dit seizoen beter kan dan het vorige. We hebben betere spelers, meer geld, meer toeschouwers, meer zelfvertrouwen en het woord "kampioenschap" wordt in Dordrecht al niet eens meer fluisterend uitgesproken. Alle ingrediënten voor een zuur, frustrerend, lang en koud seizoen zijn dus aanwezig. Ik zie mezelf dus nog niet echt staan op die koude tribunes in Veendam, Maastricht, Oss, Emmen, Haarlem...

Nee, geef mij nog maar een maandje zomer! Lekker hangen op het balkon. Ontbijten bij één van de vele bageltenten. Koffie drinken bij Dudok. Biertje gaan drinken op de terrasjes hier om de hoek. Dansje wagen bij het Strand aan de Maas. Slenteren door de stad.

Kortom laat mij nog maar even ver weg van de stress van de vrijdagavond-kom-ik-wel-of-niet-op-tijd-bij-de-wedstrijd-spits. Ver weg van de zaterdagochtend-moeheid. Ver weg van de maandagochtend-grappen.

Ach.. Misschien ben ik ook wel gewoon aan vakantie toe. Jammer genoeg kan ik tot en met mei niet weg. Het voetbal begint weer!

'Nog liever dood dan geel en rood..'

Onze Belgische vrienden van Racing hebben het nieuws gehaald. Op www.vi.nl is vandaag het volgende bericht te vinden:

'Kakker' kost 78-jarige mogelijk stadionverbod

1/8/2007 10:45

Een 78-jarige vrouw dreigt de wedstrijden van haar geliefde club Racing Mechelen niet langer te kunnen bijwonen. De grootmoeder maakte tijdens de derby tegen KV Mechelen een politieagent uit voor kakker.

Hoewel kakkers al jaren door Racing-supporters wordt gebruikt als bijnaam van de rivalen van KV, stelde de dienstdoende agent de opmerking van de bejaarde supporter niet op prijs. De vrouw kreeg te horen dat haar dossier zal worden doorgestuurd naar de voetbalcel van het ministerie van Binnenlandse Zaken. In de praktijk kan dat ertoe leiden dat zij een stadionverbod krijgt.

'We vroegen ons na een oefenwedstrijd gewoon af of die nogal zure agent, die ons bij vrijwel alle Racing-duels vergezelt, voor ons was of voor de anderen', legt de dochter van de grootmoeder uit. 'Mijn moeder meende het te weten en flapte eruit: Die kakker is van KV.'

Woongenot

Heel kort een foto-overzicht van de stand van zaken in het huis.

Direct na de verhuizing zag het er nog zo uit:
Na een paar uur opruimen was er al wat meer orde in de chaos:

Ook de keuken opgeruimd. Inmiddels heb ik zowel de vaatwasser als de oven als het fornuis gebruikt.
Het is heerlijk 's avonds en 's nachts vooralsnog heerlijk stil. 's Ochtens kan geniet ik van de over het lege marktplein opkomende zon. Voor de niet-Rotterdam-kenners. Dat witte gebouw is de Bibliotheek.

Al met al is alles voorspoedig gegaan. (Op de Internetverhuizing na). Vanavond zal het eerste evenement voor de deur plaatsvinden. Er komen een paar honderd skaters op bezoek. Ik ben benieuwd.

Ahum...

Zondag verhuizen!

Eindelijk is het zover. Ik heb een datum geprikt voor de verhuizing! Komende zondag nog even afzien en dan kan het feest beginnen!


Op woensdagen Wednesnight skate voor de deur, volgende week zomercarnaval om de hoek, volgende maand Formule 1 wagens langs mijn straat. Lekker om in de stad te leven.

En ik ben ook nog bijna jarig! Woei! Het gerucht gaat dat ik zaterdag 18 augustus een verjaardagshuisopwarmfeestje ga geven. Maar wie eerder langs wil komen mag natuurlijk altijd wel aankloppen.

Hebben jullie dat ook wel eens?

Kom je op zaterdagavond bij het stadion van FC Dordrecht voor de play-off wedstrijd tegen Zwolle. Krijg je opeens een microfoon en een beker in je handen. Of ik die even aan Ruud Kras wil geven, net voordat de wedstrijd begint...

Zo ging het natuurlijk niet helemaal. Was na een hele dag spanning over de play-off keurig op tijd naar de tempel der beschaving (Dordrecht) vertrokken. De wedstrijd begon om half acht. Stond keurig om 19.00 uur voor het supportershome een patatje te eten. Komt er iemand naar me toe, of ik alsjealsjeblieft de prijs voor speler van het jaar wilde uitreiken aan Ruud Kras... Uiteraard ben ik niet vies van een beetje media-aandacht maar ik heb na 27 jaar supporterschap geen flauw idee hoe de spelers eruit zien! Als ik ook nog moet gaan bijhouden wie er in al die jaren langskomen op de Krommedijk is er geen plaats meer in mijn hoofd voor belangrijke nutteloze feitjes als waarom chinezen met stokjes eten... Daar komt ook nog bij dat al die blanke jongens waanzinnig veel op elkaar lijken, dit seizoen.

Afijn... Het draaiboek bleek goed in elkaar te zitten. De spelers kwamen het veld op. Handjes werden geschud, het publiek werd gegroet en Ruud Kras kwam zelf naar ons toe. Ik kreeg de microfoon en mocht voor 3.500 mensen enkele mooie woorden tegen Ruud zeggen. (Ik had drie keer nagevraagd wie Ruud Kras was en snel wat leuke woorden in elkaar geflanst.) Heb me op het moment supreme nog ingehouden door niet te beginnen over de "Marcel van der Net Bokaal" en hem bedankt voor dit mooie seizoen. Iedereen blij, publiek juichen en ik kon weer snel terug naar mijn eigen plekkie achter het doel.

De wedstrijd zelf eindigde in een gelijkspel, voor ons genoeg om de volgende ronde te halen. Nu op naar Waalwijk!

o ja, de foto heb ik gejat van www.fcdordrecht.nl. Ik hoop dat ze het niet erg vinden...

Verstand van behangen?

kijkdag2006
Originally uploaded by Sacha071.

Het is zover!

3 april mag ik gaan kijken wat ze nog moeten doen aan het huis.. 12 april krijg ik de sleutel! Dat betekent dus dat er behang geplakt moet gaan worden.

Wie biedt zich aan?

Man in Duplo

Na allle ellende van de afgelopen maanden eindelijk weer eens tijd voor een serieuze noot. We kennen natuurlijk allemaal de roman "De man in duplo" van de Portugese Nobelprijswinnaar José Saramago. *kuch*

Voor wie iets minder weet van de hedendaagse Portugese literatuur. Het boek gaat over een man, Tertuliano Máximo Alfonso, die bij toeval ontdekt dat hij een perfecte dubbelganger heeft. Geintigreerd gaat hij op zoek naar zijn evenbeeld. Uiteindelijk spoort hij zijn dubbelganger op. Maar al bij de eerste ontmoeting blijkt dat de herkenning geen vriendschap oplevert, maar alleen maar vijandigheid. Ze besluiten elkaars bestaan te negeren, maar dit lukt niet. Uiteindelijk leidt de spanning tussen de twee mannen tot een meesterlijke ontknoping met bedrog, liefde, verraad, wraak en nog meer van dit soort grote emoties.

Wat heeft dit nu allemaal met mij en deze verder toch vrij egocentrische blog te maken? Hoor ik al denken.

Ik ben ook een man in duplo!

Een beetje googlen op mijn naam levert tussen de resultaten die daadwerkelijk met mij te maken hebben ook nog resultaten op voor een Britse kok. Mijn Britse alter ego is menu development manager bij een grote restaurant/pub keten. Hij wordt dit jaar ook 36 en kan kennelijk net zo goed koken als ik. Hij wint er alleen prijzen mee...

Er zijn ook wat verschillen. Mijn alter ego is blank en iets minder aanwezig op het internet. Ik ben hem behalve via zijn werkgever, een amerikaanse publicatie en een vaag gastenboekbberichtje verder nog niet tegengekomen.

Sacha Ferrier is bepaalt geen Jan de Vries. Ik heb altijd gedacht dat mijn naam uniek zou zijn. De eerste keer dat ik het ontdekte (een half jaar geleden) was ik twee weken in shock. Moet ik, nu ik weet dat ik een evenknie heb, ook net als Tertuliano Máximo Alfonso op zoek naar mijn evenknie? Ik weet hoe het verhaal van Tertuliano afloopt. Vóór we elkaar ooit ontmoeten zal ik dus zeker eerst vragen of hij "De man in duplo" gelezen heeft!

Rotterdam's next topmodel

Pfff. Half drie geweest alweer.

Dat fotomodel zijn is een vermoeiend beroep. Vandaag met alle leraren van salsabiility bij een professionele fotograaf foto's gemaakt voor de website. Nadat iedereen opgemaakt was (vier man en vijf vrouw) konden we de foto's nemen.

Eerst individueel, daarna met de groep en vervolgens met de (leraren-)paren. Mijn individuele fotosessie vond ik maar niets. Maar mijn foto's met Elles zijn geweldig geworden!

Benieuwd geworden? Blijf mijn blog checken.
Zodra ik ze heb zal ik er een paar publicueren.
Nu ga ik slapen... (iemand enig idee hoe je make-up van je gezicht krijgt?)

Holy sh..

Vandaag was de eerste dag dat ik blij was dat het weer zo slecht was dat het onmogelijk was om met open ramen te rijden. Bovendien was het de eerste dag dat ik het nodig vond om met een huurauto door de wasstraat te rijden. Daarnaast was ik vooral heel blij dat ik niet met mijn Mini in deze situatie was beland... Een op een lantarenpaal zittende reiger heeft wat ontlastend materiaal losgelaten op de auto.

Ik stond in de file naar mijn werk (vandaag slechts 15 km) toen ik opeens "fletch!" hoorde en het een stuk donkerder werd. Twee miliseconden dacht ik nog aan een raar weerfenomeen. Maar toen zag ik al heel snel dat een reiger een verkeerd visje had gegeten. De auto zat he-le-maal onder de shit. Letterlijk! De vooruit was niet zo erg, daar had ik mijn wissers en de sproeivloeistof. Maar de portier aan de bestuurderskant was het zwaarst getroffen. Die ruit was helemaal geblindeerd. Het was zelfs zo erg dat ik niet meer aan die kant durfde uit te stappen... brrr. Ik griezel er nu nog van! Stel je eens voor dat ik lekker het raampje naar beneden had gehad.. Dan had ik toch mooi even 15 km file terug naar huis kunnen rijden. Om opnieuw te douchen en een nieuw pak aan te trekken.. Brrrrrrrr.

Even snel happy thoughts. Morgen gaan we met alle leraren van Salsability professionele foto's maken voor de website. Ik moet er dus toppie uit zien! Ik moet eigenlijk op tijd gaan slapen...

Ik heb nog wel zin om nog ergens over te gaan klagen. Maar dat doe ik morgen wel. Beloofd!

Klaar om te verhuizen?

In verhuizen kondigde ik al aan dat ik deze dagen druk bezig zou zijn met bananendozen sparen en inpakken. Daar is dus alles van waar. Het schiet al een beetje op. Alles op de benedenverdieping is zo'n beetje ingepakt. Met de bovenverdieping ben ik gisteren heel voorzichtig begonnen.

Afgelopen vrijdag was ik nog even langs geweest in het nieuwe appartement om wat zaken met de vorige bewoonster te regelen. Ik was het bijna vergeten, maar net toen voordat we weer de deur uitgingen bedacht ik me dat ik een camera bij me had! Met enige trots presenteer ik dus de eerste foto van mijn nieuwe appartement! De lezer met goede ogen ziet door het raam het water van de Rotte. Alleen de bank moet je wegdenken. Die zouden ze dit weekend nog verhuizen.

Over trots gesproken... Het ongeluk met mijn geliefde Mini lijkt zich ten goede te hebben gekeerd. Ik heb hem vandaag weggebracht voor de reparatie. ~snik~ Maar ik heb geen Opel gekregen! Opluchting alom... Deze week rij ik in een Citroen C4. Da's de auto die ik geleased zou hebben als ik niet de Mini had gekozen. En hij is nog rood ook! Dus ik voelde me gelijk alweer een beetje thuis in de nieuwe auto. (ok.. een beetje een grijzemuizen-rood. Maar toch). Ik vond het bijna jammer toen ze me vanmorgen vertelden dat de Mini donderdag waarschijnlijk alweer klaar zou zijn. Deze C4 zou ik prima kunnen gebruiken bij het verhuizen! En holadiee.. Ik was nog geen half uur op mijn werk toen ik werd gebeld met de mededeling dat er nog een onderdeel moest worden besteld bij Mini en dat het dus minstens tot maandag zou duren voordat mijn eigen rode bolide klaar zou zijn. Ik kan de C4 dus gaan gebruiken!

Ik heb de C4 vandaag een klein beetje getest. (geen idee welk model ik heb). Hij trekt aardig weg bij stoplichten, hangt bij bochten op snelheid aardig in de bocht en heeft niet zoveel moeite om met hoge snelheid over drempels te klapperen. Het grootste verschil met mijn eigen auto is dat je in de C4 de weg niet zo goed voelt en dat de motor bijna geen geluid maakt. Gecombineerd met de futuristische cockpit voelt het daarom een beetje als surrogaat aan... Het voelt, bijvoorbeeld wanneer je in een bocht hangt, alsof de electronica van de auto dat lekker gevoel voor je gesimuleerd heeft. Ik kijk dus toch wel reikhalzend uit naar volgende week, als ik weer lekker kan smijten met mijn eigen auto.

Willeke Alberti

Vandaag speelde Dordt en konden we weer bovenaan komen. Het is niet gelukt, maar dat is niet zo erg. Ik was er niet bij! Ik had vrijdag twee kaartjes gewonnen voor Willeke Alberti met haar 50-jarige jubileumshow in het Nieuwe Luxor. In plaats van tussen de voetbalboefjes zat ik vandaag dus tussen de rollators. Ik ga er verder ook geen woorden aan vuil maken. De beelden spreken voor zich..
(hopelijk.. dit is een test)

Zwak, ziek en verhuizingen!

Vandaag stond voor de eerste keer de verhuiswagen voor de deur in de Beeningerstraat. Tatiana haar spullen overgebracht naar Amsterdam! Ze is geloof ik de hele dag nog bezig geweest met inpakken.. Vanvond heeft ze de rit met de grote spullen gemaakt.

Ik heb maar heel even kunnen helpen. Met alle druk op het werk (lees: hier op Monsterboard) was het weer rennen om op tijd te komen voor de salsalessen. Ik heb dus net even kunnen helpen om de wasmachine naar beneden te dragen.

Toen ik vanavond thuis kwam (holadiee een oproep voor mijn werk: er kwamen geen MADjes binnen, dus de les moest afgebroken worden) was het huis dus leeg. Raar gezicht hoor, zo zonder stoelen en banken. Ook erg onhandig om nergens te kunnen zitten.. Dat wordt dus een prioriteitje stellen!

Volgende week zaterdag heb ik mijn eigen verhuizing gepland. Morgen ga ik tijdens een (welverdiende) lange lunchpauze het contract tekenen voor het appartement. Tot die tijd zal ik elke avond/nacht spullen inpakken, zodat alles klaar staat om in een ochtendje overgebracht te worden. Echt zware dingen heb ik niet. Mijn bureaublad, mijn bedspiralen en mijn matrassen zijn het zwaarst. Mijn wasmachine heb ik vers gekocht en kan ik dus gewoon laten bezorgen op het nieuwe adres. Alleen mijn bureaublad en mijn bedspiralen zijn loodzwaar.

Hoe zit het dan met dat zwak en ziek? De afgelopen dagen heb ik last gekregen van een zware verkoudheid. Ik ben continu aan het snotteren, heb een rare stem, ben snel moe en krijgt het koud en warm tegelijk. Het zal wel verminderde weerstand door slaaptekort, slecht eten en veel heen en weer rennen zijn. Ik heb vanmiddag al een berg vitamine C tabletten gekocht. En dit weekend maar eens gebruiken om iets te onthaasten. Morgen begint in ieder geval al goed wat dat betreft. Omdat Dordt vanavond speelde voor de beker (net verloren lees ik net op teletekst) is er morgen geen wedstrijd, maar pas op zondag! Da's dus een rustig avondje. Eens kijken of we dat goed kunnen invullen! Lekker op de bank hangen en televisie kijken zal het in ieder geval niet worden ;-)

(pff. nu ik het nalees.. vandaag ben ik wel erg informatief. Morgen gewoon weer een verhandeling over de 28-urige dag.)

Hablamos Español

Hoy la primara corso de español. Me llamo Sacha. ese, a, ce, hache, a.

Gelukkig wordt er bij de eerste paar lessen nog Nederlands gesproken. Het gaat allemaal wel muy rapido. Zeker nu ik een lichte verkoudheid voel opkomen en dus een beetje suffig ben. Hopelijk zet dat niet door. Da's eventjes iets wat ik nu niet kan gebruiken.

De les was gelukkig wel gezellig. Maar met Daphne, Marlou en Ivo erbij was dat wel te verwachten. Vandaag waren we met een groepje van 10 mensen. Heb niet echt hoogte van de anderen kunnen krijgen, ik kwam zelf pas klokslag kwart voor zeven binnenrennen en om kwart over acht was iedereen ineens Zoef de Haas verdwenen. Alleen ons eigen groepje was nog over om even iets te gaan drinken en de ervaring te delen. Bovendien is Marlou vandaag jarig, dus we hadden ook nog iets te vieren. Echt spaans hablaren zit er alleen nog eventjes niet in. Maar wie weet hoe snel het dadelijk wel niet kan gaan! We hebben in ieder geval genoeg huiswerk meegekregen,

Ik werd door de dames gelijk al beschuldigd dat ik het lievelingetje van de juffrouw heb uitgehangen.. Nou ja zeg!
<Ik ga mijn huiswerk maken.>